آزمایشات تشخیص

تاریخ انتشار:بهمن ۲۴, ۱۳۹۴

نحوه تشخیص

آزمایشات تشخیص طبی از طریق مجموعه سنجش و ارزیابی دقیق و حذف دلایل احتمالی دیگر انجام می گیرد:

  • آزمایش تیروئید عملکرد غده تیروئید را ارزیابی می کند. مشکلات تیروئید از جمله شایع ترین علل دمانس برگشت پذیر هستند.
  • آزمون پانکچر کمری (LP) یا نمونه برداری از مایع نخاعی ستون فقرات برای تشخیص عفونت های مربوط به سیستم عصبی مرکزی (مثل سیفلیس) نقش مهمی بازی می کند و حتی ممکن است ناهنجاری را نیز آشکار سازد.
  • EEG یا نوار الکتریکی مغز، فعالیت الکتریکی مغز را ثبت می کند که توسط الکترود های کوچکی به سر متصل می شود. این عمل بدون درد انجام می شود اما ممکن است باعث گیج شدن فرد فراموشکار شود. این روش در تشخیص دلیریوم کمک کرده هم چنین شواهدی را دال بر عملکرد ناهنجار مغز فراهم می آورد.
  • اسکن مغز

اسکن مغز انواع مختلف دارد که عبارتند از:

  • سی تی اسکن(CT): در این روش به وسیله کامپوتر و اشعه ایکس، از مغز عکسبرداری می شود.
  • ام . آر . آی (MRI): تصاویری که  با استفاده از امواج رادیویی بدن و آهن ربایی قویی که در دستگاه عکسبرداری نصب شده  است، گرفته  می شود.
  • اسپکتSPECT: بر خلاف دو روش ذکر شده که از ساختار مغز عکس برداری میشود، در این روش از گردش خون در مغز تصویر برداری می شود.

همه این روش ها اغلب برای تشخیص نیز استفاده می شوند اما از آنجاییکه گران هستند، پزشک از بعضی از این آزمایش ها آن هم در صورتی که به اطلاعات بیشتری نیاز داشته باشد استفاده می کند. برای انجام این اسکن ها فرد روی تختی می خوابد و سرش در دستگاهی قرار می گیرد که شبیه به یک سشوار بزرگ است. این روش دردناک نیست اما ممکن است پر سرو صدا باشد و بیمار را آشفته کند.

در این صورت یک مسکن ملایم می تواند به فرد کمک کند تا آرام شود. در بعضی شیوه ها مانند پانکچر کمری ( LP) و یا تزریقات رنگی برای CTاسکن رضایت شما ضروری ست زیرا ممکن است عوارض جانبی داشته باشد. این شیوه ها به ظاهر خطرناک به نظر می رسد اما در واقع شیوه های ایمنی هستند. تاریخچه پزشکی فرد همراه با معاینات بالینی و نورولوژیکی و آزمایشگاهی، عوامل شناخته شده دمانس را روشن می کند. ارزیابی های دیگر، توانایی های بیمار را نیز مشخص ساخته و به شما کمک می کند تا برای آینده او و خودتان برنامه ریزی نمائید.

ارزیابی روانپزشکی و روانی اجتماعی بر پایه مصاحبه هایی با شخص و خانواده اش می باشد. این ارزیابی ها مبنای برنامه ریزی ویژه برای مراقبت از بیماران است.