بی حوصلگی در بیماری های مغزی

تاریخ انتشار:بهمن ۲۴, ۱۳۹۴

بی حوصلگی

بی حوصلگی در بیماری های مغزی : گاهی اوقات افراد مبتلا به بیماری های مغزی، بی حوصله و بی تفاوت می شوند. آنها تنها می نشینند و نمی خواهند کاری انجام دهند. ممکن است مراقبت از چنین افرادی راحت تر از بیماران بی قرار باشد اما مهم است که به افراد بی توجهی نشود. همانند افسردگی، ما مطمئن نیستیم که چرا بعضی از افراد دارای زوال عقل، بی حوصله و بی انگیزه می شوند. احتمال دارد که این حالت ناشی از تاثیرات بیماری بر مناطق خاصی از مغز باشد.

مهم است که این افراد حتی الامکان فعال باشند. افراد نیاز دارند تا آنجا که امکان دارد حرکت کرده و ذهن و جسمشان را هر چه بیشتر به کار گیرند.

زمانی که کارها برای بیمار بسیار پیچیده می شوند، کناره گیری و بی تفاوتی ممکن است شیوه فرد برای تطابق با این مشکل باشد. اگر شما بر مشارکت او در انجام فعالیتی پافشاری نمایید، ممکن است باعث به وجود آمدن یک واکنش ناگوار و فاجعه آمیز گردد. او را در انجام کاری شرکت دهید که بتواند احساس آسودگی و راحتی کرده موفق شده و احساس ارزشمندی نماید. از او بخواهید که کارهای ساده را انجام دهد، او را به پیاده روی برده و به موضوعات جذاب اشاره نمایید. موسیقی بنوازید یا وی را به ماشین سواری ببرید.

اغلب به نظر می رسد که تحرک بدنی، فرد را شاداب و سرزنده می کند. زمانی که بیمار، انجام دادن فعالیتی را آغاز می کند، ممکن است کمتر احساس بی حوصلگی نماید. شاید امروز بتواند تنها یک سیب زمینی پوست بکند. فردا ممکن است احساس کند که می تواند ۲ سیب زمینی پوست بکند. شاید بتواند باغچه را بیل بزند، حتی اگر برای ۲ دقیقه هم بتواند این کار را انجام دهد به تحرک وی کمک می شود. اگر بعد از چند دقیقه فعالیت، آن را متوقف کند.

به جای فشار آوردن به او برای ادامه کار، تمرکز و توجه تان را بر این نکته معطوف نمایید که او چه کار مهمی را انجام داده و به خاطر انجام آن او را تشویق و تمجید کنید. گاهی اوقات زمانی که سعی می کنید فردی را فعال نمایید، ممکن است پریشان و مضطرب گردد. در این صورت در عوض اهمیت به اضطرابش، بر فعال بودنش تاکید و تمرکز نمایید.

انجمن آلزایمر ایران