حفظ استقلال بیمار آلزایمری / اصول ایمنی

تاریخ انتشار:بهمن ۲۴, ۱۳۹۴

اصول ایمنی در بیمار آلزایمری

حفظ استقلال بیمار آلزایمری: یک مراقب مطلع و آگاه می داند که چه وقت زمان عمل است و چه وقت زمان سکوت. با عدم این آگاهی نه تنها مشکلات حل نخواهد شد بلکه به آنها مسائل جدید نیز افزوده خواهد شد. (اصل مداخله بجا و پرهیز از مداخله نابجا).

حضور به موقع و مؤثر مراقب در زمان نیاز بیمار و یا در زمان بروز رفتارهای پرخطر الزامی است. اما مداخله او در هنگام توانایی و بی نیازی مشکل زا است. اینکار باعث می شود استقلال بیمار، احساس اعتماد به نفس و حرمت او آسیب ببیند. او عصبانی، کج خلق، پرخاشگر یا افسرده و غمگین شود.

همچنین ارتباط میان او و مراقب خدشه دار شود. حفظ استقلال بیمار در انجام امور شخصی و فعالیتهای روزانه و معمول، ضروری است. ضمن آنکه به عزت نفس وی کمک می شود، از تحلیل رفتن  قوای ذهنی ممانعت می گردد. بنابراین تا سرحد امکان سعی کنید که بیمار فعالیت‌های روزانه اش را خودش انجام دهد. اگرچه کار کندتر و آهسته تر انجام گیرد.

به خاطر داشته باشید که برخی از رفتارهای مشکل ساز و آشفتگیها می تواند بدلیل کنترل بیش از حد باشد. بمنظور مقابله مؤثر باعلائم بیماری بسیار حائزاهمیت است که بیش ازهر واکنش علت اصلی بروز آن علامت راپیدا کنیم. زیرا بسیار اتفاق می افتد که یک علامت به دلایلی غیراز خود دمانس (مثلاً مشکلات جسمی یاعوارض دارویی) بوجودآمده باشد.

در اینصورت با روشهای خیلی ساده‌تر قابل تغییر خواهدبود. در حالیکه‌ اگر آن را به حساب آلزایمر بگذاریم، نمی توانیم چندان کمک مؤثری به بیمار در جهت اصلاح علامت داشته باشیم. (اصل علت یابی).