مراقبت سالم از فرد مبتلا به بیماری آلزایمر

تاریخ انتشار:بهمن ۲۵, ۱۳۹۴

مراقبت سالم

مراقبت سالم از فرد مبتلا به بیماری آلزایمر

با رعایت اصول زیر میتوان کمترین آسیب را متحمل شد:

  1. شرایط بوجود آمده را واقع بینانه بپذیرید

واکنش های افراد در هنگام شنیدن تشخیص طبی متفاوت است. منطقی یا غیر منطقی بودن آن مطرح نیست. عکس العمل شما هر چه باشد درست و طبیعی است.

برخی از واکنش های رایج عبارتند از:

–         ناباوری: ممکن است تمایل به انکار بیماری داشته باشید و یا اینکه تصور کنید این بیماری مشکلی را در زندگی شما بوجود نمی آورد.

–         عصبانیت: گاهی خشم از ناعادلانه بودن اوضاع موجود به سراغتان می آید و حتی ممکن است دیگران آماج خشم شما قرار گیرند.

–         احساس گناه: احساس اینکه گاهی مراقب خوبی نبوده اید، به گذشته می اندیشید و خود را سرزنش می نمایید.

–         قبول کردن: قبول کردن بیماری و موقعیت فعلی و اینکه حقیقت را نمی توان کتمان کرد و یا عوض کرد، اما هنوز میتوان از لحظات استفاده کرد و از با هم بودن لذت برد.

–         اضطراب: احساس دلشوره و ترس از آینده.

–         غمگین بودن: ممکن است با شنیدن خبر بیماری و مشاهده ضعف عزیزتان در عملکرد روزانه احساس ناراحتی کرده و غم بر شما مستولی شده باشد.

     –  تنهایی: ممکن است احساس کنید که دیگران موقعیت شما را درک نکرده، بیماری را باور ندارند.

*اما بدانید تا زمانی که از قبول شرایط موجود سرباز زده و انرژی خود را در تلاشی بیهوده برای بازگرداندن اوضاع به حالت قبل، به هدر دهید هیچ کمکی به خود یا بیمارتان نخواهید کرد،‌ فقط با پذیرش واقعیت موجود و رها نمودن گذشته و نگاه رو به جلو است که می توان برای اقداماتی مؤثر گام برداشت.  به واقع بینی و سازگاری با واقعیت در سه بعد توجه کنید :

  • واقع بین در مورد ماهیت بیماری: رفتارهای آزار دهنده بیمار را به حساب بیماریش گذاشته و به دل نگیرید.
  • واقع بین در مورد توانایی خودتان: ظرفیت های خود را در پذیرش مسئولیت ها و تحمل دشواری ها و بر آمدن از عهده کارها درست ارزیابی کنید و از خودتان انتظار بیش از حد نداشته باشید.
  1. به سلامتی خود اهمیت دهید

سلامتی شما نه تنها پایه و اساس تمام زندگی شماست بلکه برای یک مراقبت مؤثر نیز بسیار لازم و ضروری است.

  • کمک گرفتن از روانپزشک و روانشناس: نسبت به نشانه های بیماری حساس بوده، سریعاً به پزشک مراجعه کنید و خود را تحت مداوا قرار دهید.
  • تغذیه سالم بخش مهمی از سلامتی ‌است پس غذای کافی، سالم، تازه و به موقع بخورید.
  • خواب کافی، به موقع و توام با آرامش ضامن سلامتی است.
  • تحرک، نرمش یا ورزش را نیز حتماً در برنامه روزانه خود قرار دهید.
  • استراحت یعنی تجدید قوا، یعنی فرصتی برای بازتوانی اندام ها و بدن شما. چنانچه به اندازه کافی به خود استراحت ندهید، خستگی پی در پی شما را به سمت فرسودگی خواهد برد.
  1. بی تردید در جستجوی کمک باشید و یاری بگیرید

یکی از مشکلاتی که غالبا خانواده ها با آن مواجه می شوند این است که فرد مراقب فرصت استراحت کافی و دور شدن از مسئولیت مراقبت را پیدا نمی کند و این مسئله به تدریج، باعث بی طاقتی و بی تحملی او در برابر رفتارهای تحریک پذیر بیمار می شود. در صورتیکه شرایط غیر قابل کنترل شده است، سعی کنید بیشتر استراحت کرده و یا از مسئولیت مراقبتتان کمی فاصله بگیرید. (البته ما می دانیم که ترتیب دادن چنین برنامه ای مشکل است).

هرگز تقاضا برای کمک دلیل آن نیست که شما مراقب خوبی نیستید دقیقاً برعکس، یک مراقب خوب هر کجا و هر زمان که لازم بداند از دیگران کمک می گیرد. حتماً افراد داوطلبِ کمک در اطراف شما هستند مثل اعضاء خانواده، دوستان یا افراد نیکوکار که با کمال میل آمادۀ کمک کردن به شما هستند و این شما هستید که ابتدا باید تصمیم بگیرید که به چه کمکی احتیاج دارید و سپس افراد را مطلع کنید. تقاضا برای کمک می تواند هم در زمینه مراقبت از بیمار باشد و هم در انجام سایر وظایفی که بر عهده شماست.

ساعاتی آزاد شدن از وظیفه مراقبت(بطور منظم)، بشما کمک می نماید تا فکر و جسمتان استراحت کند. شاید کمک گرفتن از دیگران به این دلیل برایتان سخت است که فکر می کنید ممکن است در حال تحمیل این مسوؤلیت به دیگری هستید و یا فقط شما توانائی این کار را دارید.واقعیت این است که هیچکس به تنهایی نمی تواند مراقبت کند.زمانی را برای خود اختصاص دادن(حتی یکی دو ساعت)می تواند کمک نماید که وقتی برمی گردید مراقب بهتری باشید،به نیازهای خود گوش فرا دهید و تصمیم بگیرید که چه کسی می تواند به شما کمک نماید.

  1. به نیازها و عواطف خود پاسخ مثبت دهید

ممکن است احساسات متفاوتی را در یک روز تجربه کنید احساساتی مثل: خشم، دلسوزی، محبت، احساس گناه، ترس، ناامیدی، خجالت، رضایت و یا هر احساس دیگری. مواجه شدن با این احساسات طبیعی است آنها به دلیل رویارویی شما با یک موقعیت مبهم ظاهر می شوند. نباید به خاطر احساسات منفی، خود را آزار دهید یا خود را آدم بدی بدانید. احساسات شما از دنیای درونتان با شما سخن می گویند به آنها توجه کنید و پیام آنها را بشنوید. همچنین مهم است که نسبت به نیازهای خود حساس و آگاه بوده و به جای بی توجهی به آنها در جستجوی شرایط و امکانات پاسخگویی به آنها باشید.

  1. علائم جسمانی فشارهای عصبی را بشناسید

  • علائم جسمانی فشارهای عصبی را بشناسید (سردرد، سفت شدن شانه ها، دل درد، بدخوابی).
  • علایم روانی فشارهای عصبی را بشناسد: آیا بی دلیل گریه می کنید، منزوی شده اید و یا بی نهایت مشغول می باشید؟ مدام در حال مرور افکار منفی تکرارشونده اید؟
  • عوامل فشارهای عصبی را بشناسید و کنترل کنید: آیا می توانید از وضعیت خاصی اجتناب کنید؟ از خود بپرسید” آیا بیش از حد احساساتی  می شوم؟ “
  • گاهی خود را به جای یک بیمار مبتلا به آلزایمر بگذارید؟ آیا با وضع او عکس العملی که اکنون باعث خشم شما گشته است، منطقی است؟
  • از فعالیت هایی که فشارهای عصبی را کم می کنند استفاده کنید مانند راه رفتن، شنا، مطالعه و هرآنچه که به انجام آن علاقمندید و شما را آرام می کند.