نقل مکان فرد مبتلا به دمانس به منزل مراقبت کننده

تاریخ انتشار:بهمن ۲۵, ۱۳۹۴

نقل مکان فرد مبتلا به دمانس به منزل مراقبت کننده

نقل مکان فرد مبتلا به دمانس به منزل مراقبت کننده نوعی تغییر در بیمار مبتلا است که باید با برنامه ریزی خاصی صورت پذیرد.

در مورد تغییراتی که با آمدن بیمار در زندگی شما ایجاد خواهد شد، یک ارزیابی دقیق داشته باشید و قبل از این نقل مکان در مورد منابع مالی، عاطفی و حمایتی برای خود برنامه ریزی نمایید.

اگر فرد برای زندگی کردن نزد شما می آید، بقیه اعضاء خانواده چه احساسی نسبت این مسئله دارند؟ اگر کودک یا نوجوانی در خانواده وجود دارد، آیا فعالیت های آنها، بیمار را آشفته می سازد یا اینکه رفتار عجیب و غریب بیمار، آنها را آشفته می کند؟ همسرتان در این مورد چه احساسی دارد؟ آیا رابطه زناشویی شما مورد تنش قرار می گیرد؟ حتی در بهترین شرایط، داشتن یک بیمار مبتلا به دمانس در منزل باعث ایجاد فشار مراقبتی و تنش های فراوانی در خانواده خواهد شد. تمام افراد متاثر از این مسئله در خانواده باید در این تصمیم گیری شرکت کرده و فرصتی را برای بیان نگرانی هایشان داشته باشند.

همراهی خود فرد

تا جایی که می توانید برای نقل مکان زندگی فرد، وی را نیز در برنامه ریزی ها شرکت دهید حتی اگر از این جابجایی امتناع کند. فرد بیمار هنوز هم یک انسان است و مشارکت او در طرح ها و تصمیماتی که مربوط به اوست اهمیت دارد، مگر اینکه بیماری او بسیار شدید باشد و نتواند موضوع را درک کند. بیمارانی که برای نقل مکان زندگیشان از طرف اعضاء خانواده مورد فریب قرار گرفته اند ممکنست خشمگین تر و بدبین تر شده و تطابقشان با محیط جدید بسیار مشکل گردد. میزان و نوع مشارکت بیمار به شدت بیماری و آمادگی او برای نقل مکان بستگی دارد.

برای یک دوره سازگاری آماده باشید . تغییرات، افراد مبتلا به دمانس را به طور مکرر آشفته می سازد. مهم نیست که چقدر با دقت و محبت برنامه این جابجایی را ریخته اید، این یک تغییر بزرگ است که ممکن است شخص را برای مدتی آشفته سازد. درک این مسئله  ساده است که تطابق با مواردی که با نقل مکان از دست رفته اند، زمانگیر است. شخص فراموشکار همچنین برای یاد گرفتن مسیرهای داخل منزل جدید، به زمان زیادی نیاز دارد.

اگر مبتلایان به دمانس، قبل از پیشرفت بیماری نقل مکان کنند، بهتر قادر به تطابق با محیط جدیدشان خواهند بود. آنها توانایی بیشتری برای سازگاری و یادگیری چیزهای جدید خواهند داشت. اگر آنقدر منتظر بمانید تا بیماری شدیدتر شود ممکن است که دیگر نتواند مسیرهای داخل منزل جدید را یاد بگیرد یا تشخیص دهد که در مکان جدیدی زندگی می کند.

مطمئن باشید که پس از دوره سازگاری، شخص با محیط پیرامون جدید کنار خواهد آمد. علائم روی درها ممکن است در یافتن مسیرهای داخل منزل ناآشنا به او کمک کند. گاهی بیمار واقعا نمی تواند با این جابجایی کنار بیاید. خود را سرزنش نکنید. شما بهترین اقدامی را که می توانستید برای آسایش او بکنید، انجام داده اید. ناتوانی او را در سازگاری با محیط جدید به دلیل بیماریش، بپذیرید.