واکنش های تند و نا معقول در فرد مبتلا به بیماری آلزایمر

تاریخ انتشار:بهمن ۲۵, ۱۳۹۴

عوامل موثر در ایجاد واکنش های رفتاری

واکنش های تند و نا معقول در بیمار مبتلا آلزایمر. مبتلایان به دمانس و بیماری آلزایمر اغلب خیلی آشفته اند و تغییرات سریع خلق را تجربه می کنند. عواملی مانند موقعیت های ناآشنا، سردرگمی، ملاقات با تعداد زیادی از افراد، سر و صداها، پرسیدن چندین سؤال به طور همزمان و به یکباره، درخواست انجام چندین کار که برای آنان مشکل است، می تواند منجر به چنین واکنش هایی گردند. فرد ممکن است گریه کند، برافروخته، بی قرار و عصبانی شده یا لجبازی نماید. ممکن است به کسانی که می خواهند به او کمک کنند  پرخاش نماید.

واکنش های تند و نا معقول ، شما و بیمار را آشفته و فرسوده می کند. این واکنش ها به خصوص وقتی باعث آشفتگی می شود که بیمار لجباز و بهانه گیر باشد. در این شرایط ، مراقبت کننده ممکن است آشفته شود.

آموختن چگونگی جلوگیری از رخ دادن واکنش های تند و یا کاهش تعداد دفعات آن کلید اصلی کنترل آنهاست. بنابراین به اولین رفتارهایی که ممکن است به واکنش تند تبدیل شود ، دقت کنید.

در ابتدا، باید به طور کامل بپذیرید که این رفتارها واقعاً لجبازی و یکدندگی نبوده و در واقع واکنشی است که فرد مبتلا به دمانس نمی تواند آن را کنترل کند.

بعضی علل رایج واکنش های تند عبارتند از :

*     اجبار بیمار به تفکر در انجام چندین فعالیت در یک زمان (برای مثال همه کارهایی که برای حمام کردن باید انجام شود).

*     سعی در انجام بعضی کارهایی که دیگر از عهده بیمار بر نمی آید.

*     آشفته یا عصبانی بودن مراقب.

*     عدم تمایل بیمار به اقرار و ابراز ناتوانایى هایش (برای مثال ، اگر پزشک سؤالاتی بپرسد که او نتواند پاسخ دهد، ممکن است پرخاشگرى نماید).

*     فشار آوردن بر بیمار جهت تعجیل در انجام کاری (برای فردی که هم اکنون آهسته تر فکر و عمل می کند).

*     عدم درک انجام کارى که از او خواسته مى شود.

*     عدم درک آنچه می بیند یا می شنود.

*     خسته بودن (همه ما وقتی خسته می شویم در وضعیت خوبی نیستیم).

*     نداشتن احساس خوب.

*     احساس ناامیدی و یأس.

*     با او مثل بچه ها رفتار کردن.

 

انجمن آلزایمر ایران

خیریه امام علی (ع)