آموزش مراقبین مواجهه با مشکلات رفتاری

تاریخ انتشار:خرداد ۷, ۱۳۹۶
انجمن آلزایمر ایران

آموزش مراقبین مواجهه با مشکلات رفتاری

ششمین جلسه آموزش مراقبین مواجهه با مشکلات رفتاری ( گروه های حمایت کننده) با عنوان ( کنترل اختلالات رفتاری در افراد مبتلا به بیماری آلزایمر ) یکشنبه ۷ خرداد ماه در دو نوبت صبح و بعدازظهر برگزار شد.

برخی از رفتارهای افراد مبتلا به بیماریآلزایمر، چالش برانگیزترین بُعد بیماری را تشکیل می دهند و موجب بروز مشکلات جدی برای مراقبین می گردند. اینگونه رفتارها را رفتارهای مشکل ساز می نامند که برخی از جدی ترین آنها عبارتند از:

-هذیان

-توهم

-بیقراری

-سرگردانی و خارج شدن از منزل

-غروب زدگی

-تکرار مکررات

-وابستگی شدید به مراقب

-لجبازی یا منفی کاری

-رفتارهای جنسی مشکل ساز

-مخفی و انبار نمودن اشیاء دور از چشم دیگران

 باید توجه داشت که غالباً این رفتارها (گاه حتی، با وجود تلاش فرد مبتلا برای کنترل آن ) قابل کنترل نمی باشد.

تعیین علت مشکلات رفتاری

 قدم اول در کنترل اختلالات رفتاری تعیین علت است و شامل سه مرحله است:

-تعریف مشکل

-پیدا کردن راه حل ممکن

-تصمیم گیری برای نوع اقدامات

تعریف مشکل

برای مقابله با مشکل، اول باید در مورد مشکل مطمئن بود. فرصت دهید و در مورد مشکلات رفتاری فکر کنید و اطلاعات لازم را جمع آوری نمائید.

گاهی، تحمل رفتاری خاص، برای مراقب مشکل می گردد. مثلا” تکرار خواندن یک آواز توسط فرد مبتلا اعصاب مراقب را خورد میکند، در این مورد، اقدامی لازم است صورت گیرد.

برای این کار بر سه چیز تمرکز کنید:

۱-اول اختلال رفتاری را مشخص کنید. تعیین کنید که آیا این رفتار مشکل ساز، قبل از بیماری نیز وجود داشته و از ویژگی های شخصیتی وی محسوب می شود و یا بعد از ابتلا به آلزایمر پدید آمده است؟

۲-بعد از آن مشخص کنید که آیا قبل از بروز رفتار مشکل ساز اتفاقی افتاده است که ممکن است باعث این نوع رفتار شده باشد؟ سعی کنید سرنخی بدست آورید.

۳-مشخص نمائید، بعد از بروز این رفتار مشکل ساز چه اتفاقی افتاد؟ آیا تغییراتی در محیط یا رفتار اطرافیان پیش آمد؟ آیا فرد با نشان دادن رفتارخاصیبه آنچه که مطلوبش بود رسید؟ و این خود سبب تشویق وی به ادامه رفتار گردیده است؟

بررسی راه حل های ممکن

راه حلهایی برای نیازهای فرد جستجو کنید. بعضی از نیازها مانند گرسنگی، راه حل واضحی دارد. اما برای بعضی مانند ترس، احتیاج به امتحانِ راه حل های مختلفی دارید تا در نهایت یکی را که مناسبتر است بیابید.

تصمیم گیری در مورد راه حل

راه حلهای مختلف را ارزیابی کنید و سپس آن را که بهتر است انتخاب کنید. اگر مؤثر واقع نشد، راه حل دیگری را امتحان کنید. در این مسیر ممکن است یک روز راه حلی را مطلوب و روز بعد همان را بی اثر بیابید. راه حلهای  کارآمد و نیز ناکارآمد خود را در کتابچه ای موسوم به ” مراقبت شخصی” یادداشت نمائید. اجازه دهید هم اکنون ویا در آینده سایر مراقبین از تجارب شما استفاده نمایند.