پاسخ های ملی به دمانس

تاریخ انتشار:تیر ۲۶, ۱۳۹۷

گزارش انجمن جهانی آلزایمر

در سراسر جهان، هنوز سرعت مقابله با شیوع دمانس توسط دولت ها کند است

گزارش انجمن جهانی آلزایمر با عنوان “پاسخ­های ملی به دمانس” :

حضور انجمن جهانی آلزایمر در رویداد جانبی هفتاد و یکمین نشست مجمع جهانی سلامتتاریخ دوم خرداد ۹۷ – ژنو سوئیس

خانم پاولا باربارینو مدیرعامل انجمن جهانی آلزایمر، درآستانه اولین سالگرد تصویب طرح عملیاتی دمانس توسط آن مجمع تحت عنوان “پاسخ سلامت عمومی به دمانس در بازه­زمانی ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۵” به نکات ذیل اشاره نمود:

-هر۳ ثانیه یک نفر در جهان به دمانس مبتلا می­شود ولی اکثر این افراد تشخیص طبی نمی­گیرند و درنتیجه کمک و حمایت نیز نمی­شوند.

-روند پیشرفت دولت­ها در برنامه­ریزی برای طرح­های ملی دمانس بسیار کند است:

برنامه عملیاتی جهانی دمانس ۱۴۶کشور را دربرمی­گیرد که تا سال ۲۰۲۵ موظف هستند  برنامه ملی دمانس را برای کشور های خود اجرایی نمایند.

-بحران عظیمی در راه است. برای نیل به هدف تا سال ۲۰۲۵ هر سال به بیش از ۱۵ طرح جدید نیاز داریم ولی از سال ۲۰۱۷ تاکنون فقط یک طرح جدید داشته­ایم.

-انجمن جهانی آلزایمر تقاضا دارد که دولت­ها بودجه بیشتری را به این طرح­ها تخصیص دهند.

در این بیانیه خانم پاولا از دولت­ها مصرانه درخواست نمود که بودجه بیشتری به طرح­ها اختصاص دهند تا آمادگی لازم را برای مقابله با شیوع دمانس ایجاد نمایند زیرا هزینه دمانس تا پایان سال  ۲۰۱۸ در جهان به یک تریلیون دلار خواهد رسید.

در قرن ۲۱، دمانس یکی از مهمترین بحران­های جهانی در نظام سلامت و جامعه را ایجاد نموده و هنوز هم اغلب تشخیص­های طبی دیرهنگام است. هیچ درمانی برای دمانس وجود ندارد. هم­اکنون، ۵۰ میلیون نفر با بیماری در سراسر دنیا زندگی می­کنند وانتظار می­رود تا سال۲۰۵۰ این رقم به ۱۵۲ میلیون نفر برسد مگر اینکه راهبردهای مؤثری در کاهش علائم اجرا نمایند.

نمایندگان کشورهای استرالیا، ژاپن، هلند و انگلستان، سازمان جهانی بهداشت و شورای بین­المللی  همبستگی دمانس در این نشست در مورد اهمیت برنامه­ریزی در مورد برنامه «جهانی عملیاتی دمانس- پاسخ بهداشت عمومی به دمانس ۲۰۲۵- ۲۰۱۷ » صحبت کردند.

اولین هدف برنامه عملیاتی دمانس داشتن طرح ملی، برنامه راهبردی، در قالب کلی دمانس تا سال ۲۰۲۵  برای ۷۵% از ۱۹۴ کشور عضو سازمان جهانی بهداشت است. تاکنون ۲۷ کشور طرح ملی را برنامه­ریزی کرده­اند و ۲۸ کشور نیز در دست برنامه­ریزی دارند. مجمع جهانی بهداشت، برنامه عملیاتی دمانس را در خرداد سال گذشته تصویب کرده است.

مدیرعامل انجمن جهانی آلزایمر اعلام نمود: “دولت­ها باید هم­اکنون اقدام کنند زیرا برنامه­ریزی طرح ملی دمانس از طرح تا اجرا زمان­بر است و باید حتماً نتایج ملموس برای افراد مبتلا، خانواده­ها و مراقبین داشته باشد چون آن­ها زمانی برای انتظار ندارند. بعضی از کشورها مانند ژاپن، انگلستان و کاستاریکا بسیار فعالانه از ابتدا تا اجرا عمل کرده­اند تا با شیوع بیماری مقابله کنند. به هرحال ما با چالش عظیمی روبرو هستیم و حداقل به ۱۵ طرح سالیانه تا ۲۰۲۵ نیاز داریم.

خانم کیت سوا فر، رئیس هیأت مدیره، یکی از مؤسسین و مدیرعامل شورای بین­المللی همبستگی دمانس که در این نشست شرکت داشت گفت ” یک سال از تصویب این سند می­گذرد. بسیار دلگرم­کننده است که کشورهای بیشتری بر روی طرح ملی کار می­کنند و خیلی ازآن­ها با نظر افراد مبتلا وخانواده­هایشان کار را جلو می­برند. ما تقاضا داریم که حقوق انسانی افراد مبتلا مطابق با کنوانسیون حقوق افراد معلول در این طرح­ها گنجانده شود.

انجمن جهانی آلزایمر گزارش سالیانه از پیشرفت طرح­های کشورهای نام برده را در این نشست ارائه کرد. در این جلسه بیش از ۸۰ نماینده از کشورهای روسیه، تایلند، ژاپن، ایران، هلند، انگلستان، استرالیا و … شرکت کردند.

سخنرانان از وضعیت دمانس در کشور خود مانند عدم­آگاهی در مورد کاهش عوامل خطر، لزوم ایجاد جامعه دوستدار و سازگار با افراد مبتلا به دمانس و همچنین رعایت حقوق انسانی و حقوق معلولین افراد مبتلا به دمانس سخن گفتند.

در این نشست از گزارش جدید انجمن جهانی آلزایمر « از طرح تا اجرای مؤثر- پیشرفت به سوی اهداف طرح جهانی عملیاتی دمانس» رونمایی شد. در این گزارش بر لزوم ایجاد هر چه سریع­تر برنامه­ریزی برای منطقه جنوب صحرای آفریقا تأکید شده است تا بتوانند به هدف اصلی طرح برسند.

جهت اطلاع خوانندگان گرامی،” ۷ رکن اصلی طرح جهانی عملیاتی دمانس” که در گزارش جدید اجمن جهانی آلزایمر مطرح شده است، درج می­گردد.

 

۷ رکن اصلی طرح جهانی عملیاتی دمانس

۱-دمانس در اولویت بهداشت عمومی

%۷۵ کشورها تا سال ۲۰۲۵ یا طرح ملی دمانس را در دست اقدام خواهند داشت، یا طرح­ها، راهبردها، سیاست­ها و دستورالعمل­های قدیمی را بروز و یا تبدیل به یک برنامه واحد و یا مشترک با برنامه­های دیگر اجرا خواهند کرد .

۲- اطلاع­رسانی در مورد دمانس و جذب دوستداران افراد مبتلا به دمانس

%۱۰۰ کشورها تا سال ۲۰۲۵، حداقل یک اطلاع­رسانی گسترده در مورد دمانس و تمرکز بر ایجاد جامعه­ای سازگار برای افراد مبتلا خواهند داشت.

%۵۰ کشورها تا سال ۲۰۲۵، حداقل یک برنامه جهت ایجاد جامعه­ای سازگار با نیازهای افراد مبتلا به دمانس برگزار خواهند کرد.

۳-کاهش عوامل خطرساز دمانس

دستیابی به اهداف جهانی مرتبط به پیشگیری و کنترل بیماری­های مزمن غیر­واگیر (۲۰۲۰ -۲۰۱۳) و همچنین اصلاحات آینده­ان که در برنامه جهانی عملیاتی دمانس لحاظ شده است.

۴-تشخیص، درمان، مراقبت و حمایت دمانس

تا سال ۲۰۲۵ در بیش از ۵۰% کشورها، حداقل ۵۰% افرادی که طبق آمار تخمین زده می شود به دمانس مبتلا هستند تشخیص گرفته باشند.

۵-حمایت مراقبین دمانس

تا سال ۲۰۲۵، %۷۵ کشورها برنامه­های حمایتی وآموزشی برای مراقبین و خانواده­ها در دست اجرا داشته باشند.

۶. شبکه اطلاعاتی دمانس

تا سال ۲۰۲۵، هر ۲ سال یک­بار، %۵۰ کشورها  بطور منظم اطلاعات جامع از شاخص­های دمانس را از طریق نظام پزشکی و داده­های شبکه اجتماعی گزارش دهند.

۷-پژوهش و نواوری دمانس

امیدواریم که بین سال­های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۵ نتایج پژوهش در جهان دوبرابر شود.

 

فرانه فرین

مسئول امور بین الملل انجمن آلزایمر ایران

و عضو هیئت مدیره انجمن جهانی آلزایمر