1398-1-25

راهکارهایی برای مراقبت از فرد مبتلا به آلزایمر

راهکارهای مراقبتی برای بیماران مبتلا به آلزایمر 

راهکارهایی برای مراقبت از فرد مبتلا به آلزایمر :

* هر بار سعي در حل يكي از مشكلاتتان داشته باشيد:

خانواده ها به ما مي گويند كه مشكلات روزمره غير قابل حل به نظر مي رسند. حمام كردن بيمار، آماده كردن و دادن غذا و نظافت او مي تواند از تجارب دشوار در طي روز باشد. اگر وضعيت روانی شما رو به وخامت بوده و به اصطلاح طاقتتان طاق شده، سعی نمایید که در آنِ واحد فقط يك مشكل را كه مي توانيد حل کنید، انتخاب كرده و روي آن كار كنيد تا قدری بهبودی حاصل شود. گاهي اوقات یک تغيير و بهبودی كوچك نيز نتايج بزرگي در بر دارد و زندگی شما و بیمارتان راحت تر می گردد.

* از تخيل و عقل سليم بهره بريد:

اينها بهترين ابزار شمايند. انطباق كليد موفقيت است. اگر به يك شيوه خاص نمي توانيد عمل كنيد از خود بپرسيد كه آيا مي توانيد به شيوه هاي ديگري عمل نمائيد؟ براي مثال اگر كسي مي تواند با انگشتانش غذا بخورد اما نمي تواند از قاشق و چنگال استفاده كند اشكالي ندارد. در اين صورت تا جايي كه امكان دارد براي وي غذاهايي را كه با دست خورده مي شوند آماده كنيد. تغييرات را بپذيريد. اگر اصرار دارد با كلاهش بخوابد بگذارید با کلاه بخوابد، مسئله ای ایجاد نمی شود.

* شوخ طبع باشيد:

شوخ طبعی در حین انجام وظایف مراقبتی اعجاز می کند.اين روشِ برخورد، شما را از اكثر بحرانها عبور خواهد داد. فرد بيمار هنوز هم يك انسان است. او از لطيفه هاي خوب، هم لذت مي برد و هم به آن نياز دارد. تجربه هايتان را با خانواده هاي ديگر در ميان بگذاريد چون به شما كمك خواهد كرد. وضعیت و وجوه مشترک این خانواده ها غالبا به همان اندازه كه غم انگيز است، به طور شگفت انگيزي شاد و سرگرم كننده نيز می باشد. به نکات خنده داری که روزمره پیش می آید بخندید.

* بيمار را فعال نگه داريد اما آشفته اش نكنيد:

خانواده ها اغلب مي پرسند كه آيا آموزش مجدد بيمار، آگاه نمودن او نسبت به زمان و مكان يا فعال نگه داشتن وي، روند بيماري اش را آهسته يا متوقف مي كند؟ همچنين، ممكن است بپرسند اگر بيمار منفعل و بيكار باشد آيا روند بيماري تسريع مي شود؟ بعضي از مبتلايان به بيماري دمانس افسرده و خسته يا بي تفاوت مي شوند.

خانواده ها اغلب تعجب مي كنند كه تشويق چنين بيماراني به بهبود عملكردشان کمک مي كند. آنچه مسلم است این است که فعاليت، به حفظ سلامت جسمي كمك كرده و در نتيجه از بروز بيماري ها و عفونت ها پيشگيري مي كند. فعال بودن به بيمار كمك مي كند تا احساس نمايد كه در امور خانواده مشاركت داشته و زندگي اش معنا دارد.

بديهي است كه یادگیری افراد مبتلا به بيماري دمانس به علت آسیب مغزی، نسبت به گذشته کندتر و کمتر می باشد. غير واقعي است كه از آنها انتظار داشته باشيم مهارت هاي جديد را بياموزند. با اين حال بعضي از افراد مي توانند فعاليت هاي ساده را اگر به اندازه كافي تكرار شود، بياموزند. به عنوان مثال بعضي از بيماران كه در مكان هاي جديد گم مي شوند عاقبت، مسیرشان را  « ياد مي گيرند ».

گاهي اوقات تحريك، فعاليت يا فشار زياد براي يادگيري مي تواند بيمار يا شما را آشفته كرده و نتيجه اي هم نداشته باشد. كليد حل اين مسئله « تعادل » است:

- بپذيريد كه در صورت از دست رفتن مهارت ها با تكرار اطلاعات مي توان به بهبود عملكرد بیمار كمك كرد. بپذيريد كه مهارت انجام بعضی یا تمام كارها به نحو احسن از دست رفته اند ( خانمي كه توانايي اش را براي طبخ غذا از دست داده ديگر براي آماده كردن غذا نمي تواند چيزي بياموزد).

اما بدانيد كه ارائه اطلاعات به صورت مكرر و به آهستگي كه هماهنگ با توانايي هاي فرد باشد مي تواند در بهبود عملكرد وي مؤثر باشد ( فردي كه به مكان جديد مي رود با يادآوري هاي مكرر در زمينه مكاني كه در آن قرار دارد احساس آسايش بيشتري خواهد نمود ).

- بدانيد كه حتي كمي برانگيختگي و هيجان، صداي ملاقات كننده ها، صداي خنده و تغييرات مي تواند بيمار را آشفته نمايد. برعکس، برنامه هاي جذاب در حد قابليت هاي وي، بیمار را به مشارکت در فعالیت تشویق می نماید. فعالیت هایی چون پياده روي، ملاقات با يك دوست قديمي مفيدند.

- به دنبال روشي براي ساده تركردن فعاليت ها باشيد تا فرد بتواند حتي با محدوديت در توانايي هايش در آنها مشارکت نماید. ( خانمي كه نمي تواند غذاي كاملي درست كند ممكن است هنوز قادر به پوست كندن سيب زميني باشد).

- به دنبال فعاليتهايي باشيد كه بيمار هنوز قادر به انجام آنها مي باشد. بر این فعالیت ها تمركز و تأكيد نماييد. تمام توانايي هاي ذهني بيمار به يكباره از بين نمي رود. بررسي دقيق آنچه كه هنوز مي تواند انجام دهد و استفاده از توانايي هاي وي براي هر دوي شما مفيد خواهد بود.

به عنوان مثال: خانمی اغلب نمي توانست لغاتي را براي آنچه كه مي خواست بگويد به ياد بياورد اما مي توانست منظورش را با استفاده از حركاتش بيان نمايد. دخترش با گفتن « به آنچه كه مي خواهي اشاره كن » به او كمك مي كرد.

r هرگز در حضور بيمار در مورد او صحبت نكنيد و اين را به ديگران نيز يادآوري كنيد.

* براي آينده برنامه ريزي كنيد

با برنامه ريزي براي آينده مي توان اضطراب ها و استرس هاي مربوط به آن را كاهش داد. وضعیت اقتصادی خانواده را بررسی نموده، طبق آن برنامه ريزي كنيد. مسائل مربوط به چگونگي مراقبت بايد در نظر گرفته شود و تصميمات لازم براي آنها اتخاذ شود حتي اگر لازم شد،‌يادداشت شود.

*  کنار آمدن با شكايات و اهانات بيمار

 

× شناسایی خدماتی که می تواند بشما کمک نماید

با پیشرفت بیماری، زندگي هم براي بيمار و هم براي مراقب مشكل می شود. از این رو مشخص نمودن افرادي مانند بعضي از اعضاء خانواده و یا دوستان خوب كه بتوان با آنها در اين مورد به راحتي گفتگو كرد، مي تواند كمك بزرگي باشد. و نیز همواره به خاطر داشته باشید انجمن آلزایمر ایران متعلق به شما و در کنار شماست.


شبكه حمايتي شما :

به هنگام پيشرفت بيماري،‌ داشتن يك گروه حمايت كننده اهميت ويژه اي خواهد داشت. كمي وقت صرف اين مهم بنماييد و اسم و شماره تلفنهاي اشخاصي كه مي توانند در آينده به شما كمك كنند را تهيه كنيد.

-         انجمن حمايت از بيماران مبتلا به آلزايمر

-         پزشك

-         وكيل

-         همسايه ها (چنانچه وضعيت اورژانس پيش آيد)

-         نيروي كمكي در منزل (فرزندان)

-         پرستاري در منزل

-         سرای سالمندان